Ana içeriğe atla

Gelecek Uzun Sürer




Özcan Alper ilk filmi Sonbahar'la yaptığı ivmeli çıkışı bundan sonraki kariyeri içinde beklentilerimizi çok üst seviyelere çekmemize neden olmuştu. Yönetmenin yeni filmi Gelecek Uzun Sürer'de aslında iyi bir şeymiş gibi gözüken o ivmeli çıkışın gölgesinde kalmaktan kendisini alamıyor. Gelecek Uzun Sürer yönetmenin ilk filmi olsaydı göz ardı edilebilecek şeyler fazlasıyla edilebilirdi fakat; Sonbahar'dan sonra ister istemez çok daha iyi bir film bekliyorduk. Gelecek uzun sürer üniversitede müzik araştırmaları yürüten Sumru'nun ülkenin güney doğusuna doğru bir yolculuğa çıkışını konu ediniyor. Savaşın merkezine giden bir batılı metaforu oldukça "romantik" bir görüntü olarak karşımıza çıkıyor; her ne kadar Sumru'nun da aslında karadeniz'li olması bu durumu biraz seyretlmeye çalışsa da bu jargona teslim oluyor. İkinci olarak filmin tamamına yakını bir "ritm" sorunu yaşıyor. Sumru amaçsızca Diyarbakır sokaklarında dolaşıyor. Ahmet anlamsızca ona eşlik ediyor. Aralarında duygusal bir bağ kurulamıyor, doğal olarakta bu oyuncu performanslarına ve filmin dramatik yapısına fazlasıyla zarar veriyor. Ve filmin yer yer edindiği didaktik dil; bir şeyler yazdığımızda ya da yazmayı boşverin en yakın arkadaşınızın dertlerini dinlediğinizde bile en zor şeylerden bir tanesi didaktik olmamayı başarabilmektir. Filmin yer yer edindiği bu didaktik dil gelişememiş karakterlerinin dillerinde mesajları ne kadar güzelde olsa itici bir şekilde çalınıyor izleyicisinin kulağına. Son olarak ise filmin fazlasıyla Sonbahar'ın gölgesinde kalmış olması; şahsen ben filmi izlerken Sonbahar'ı unutup tamamen bu filme odaklanarak izlmeye çalıştım. Fakat Özcan Alper Sonbahar'da kullandığı çoğu kadrajı filmine monte ederek risk almadan ilerleyebileceği bir yol açmaya çalışmış. Sonbahar'ı biz unutsak bile sanırım Özcan Alper unutamamış, Sonbahar kadar iyi bir film çıkarabilme heyecanına bir nebze yenilmiş. Kısacası Bir İstanbullu'nun güney doğuya gidip oraları görmek ve empati kurması gibi bir romantizme teslim olmuş Türkiye insanının genel olarak kürt sorunununa bakış açısına bir farklılık getirmek yerine belgesel görüntüleri ve ağıtlarla Sumru üzerinden izleyicisini Empati kurmaya çağırıyor. Fakat bu sorunun artık empatiden ziyade daha realist çözümlerle sonuca gidebileceği gerekliliğini vurgulayamıyor.



Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Chocolat

Erkan: Yemek filmlerini, seçtiğimiz film için uygun bulduğumuz konseptteki bir mekânda konuşmaya devam ediyoruz. Sıradaki filmimiz Lasse Hallström imzalı 2000 yapımı Chocolat… Chocolat filmi için Samet ile konuştuk. Kendinden biraz bahsedebilir misin?
Samet: Bir senesi mutfak, iki buçuk yılı satış olmak üzere lüks bir çikolata kafe zincirinde toplam üç buçuk yıl kadar çalıştım. Geçtiğimiz mayıs ayında çikolata üzerine uzmanlaşmak için istifa ettim. Önümüzdeki dönemde çikolata eğitimleri alacağım. Şimdilerde sipariş üzerine çikolata yapıyorum ve çevremdeki küçük ölçekli kafelerin çikolata menülerine yiyecek - içecek konusunda danışmanlık veriyorum.

Erkan:  Filme geçmeden önce biraz mekândan bahsetmekte fayda var sanırım. Maia Chocolates 2015 yılında kurulmuş, el yapımı çikolatalar üreten, Çengelköy ve Koşuyolu olmak üzere iki şubesi bulunan bir yer.  Filmdeki çikolatacıyla aynı ismi taşıyor. Çikolata konusunda bol çeşit sunuyorlar ve tasarım, sunum konusunda oldukça zarif bir zevkleri …

"sinema-göz"cülerin devrimi

1
Batıdan ve Avrupa'dan bize gelen filmleri görerek, bu çalışmalar konusundaki yakınmalarımızı ve yabancıların bizim konumuzdaki yakınmalarını göz önüne alarak şu sonuca vardım: Sinema-Göz'cülerin 1919'da oyuncuların yer aldığı bütün filmler için verdiği ölüm kararı, bugün hala geçerlidir.
(...)Sinemanın edebiyat ve tiyatro üzerindeki yıkıcı çalışmasına karşı değiliz. Sinemanın bilim kolu olarak önemini de bütünüyle hissediyoruz, ama biz bu görevleri ikinci derecede görüyor ve temel olandan uzaklaşmış sayıyoruz.
Sinemanın önemli ve temel olan yönü, dünyanın duyumu oluşudur.
Asıl çıkış noktası şudur: Sinema-Göz olarak kullanılan alıcı, bir uzay duyusu vererek, görünen olayların kargaşasını çözümlemekte (yoklamakta) insan gözünden daha kusursuzdur.
Sinema-Göz, zamanda ve uzayda yaşar ve gelişir. İzlenimleri, insanınki gibi değil, ama bambaşka bir tarzda algılar ve saptar. Gözlem anında vücudumuzun durumu, şu ya da bu görülür olayın, bir saniye içinde tarafımızdan algılanması anın…

Ghost in the Shell

Son yıllarda sinema salonlarında siber punk hayranlarını heyecanlandıran bir hayalet dolanıyor. Blade Runner ve Ghost in The Shell gibi filmlerin yeniden çekiliyor olması büyük büyük bir heyecan dalgası yaratırken bir taraftanda sevenleri tarafından endişeli bir bekleyiş başlatmıştı. Konu bir bilim kurgu başyapıtı olunca bu endişelerin haklılık payını görmezden gelmek saçma olur. Keza Mamoru Oshii 1995 tarihli orjinal ismiyle Kôkaku Kidôtai ile ortaya bir başyapıt koymasının yanı sıra peşi sıra sinema tarihini derinden sarsacak; The Matrix, Dark City gibi başyapıtlarında doğuşuna vesile olmuştu. Böylesi neredeyse kusursuz bir üründen yine kusursuz bir şey ortaya çıkarmak oldukça ağır bir yük. Bu ağır yükün altına ise Rupert Sanders girmiş. (Denis Villeneuve'un de Blade Runner için işi çok zor.) Orjinal animenin en önemli özelliği siber dünya, kimlik, ve cyborg'ların varoluşlarını anlamlandırma çabası üzerine oldukça yoğun ve takip edilmesi güç diyaloglardan oluşmasıydı. Bu fo…